زندگی در جهان امروز با شتابی بی‌سابقه در حال تغییر است و انسان معاصر بیش از هر دوره‌ای در تاریخ، خود را در میان انبوهی از اطلاعات، فناوری‌ها و انتخاب‌های پیچیده می‌بیند؛ ابزارهایی که برای آسان‌تر کردن زندگی طراحی شده‌اند، به‌تدریج به عناصری اثرگذار بر سبک فکر کردن، تصمیم‌گیری و حتی احساسات انسان تبدیل شده‌اند و همین موضوع باعث شده مرز میان نیاز واقعی و وابستگی پنهان به فناوری کمرنگ شود، با این حال نمی‌توان منکر فرصت‌های گسترده‌ای شد که این تحولات به همراه آورده‌اند، از دسترسی آزاد به دانش و ارتباطات جهانی گرفته تا امکان رشد فردی، یادگیری مداوم و شکل‌گیری ایده‌های خلاقانه‌ای که پیش‌تر دست‌نیافتنی به نظر می‌رسیدند، اما در کنار این فرصت‌ها، مسئولیت انسان نیز سنگین‌تر شده است، زیرا بدون آگاهی، تفکر انتقادی و پایبندی به ارزش‌های انسانی، پیشرفت می‌تواند به عاملی برای فرسایش روابط، کاهش تمرکز و افزایش اضطراب تبدیل شود، بنابراین آنچه آینده را می‌سازد نه سرعت پیشرفت، بلکه نحوه استفاده خردمندانه از امکانات موجود است تا انسان بتواند میان تکنولوژی، آرامش درونی و معنا در زندگی تعادلی پایدار برقرار